Bartosz Graczyk 
Fortnite ma prawie dziewięć lat i wciąż jest wszędzie. Czas leci szybko, ale pamiętam jego start. Wtedy była to ciekawostka, dziś - globalny gigant. Gra nie stoi w miejscu i to widać w każdym sezonie. Zmiany pojawiają się regularnie, więc czasami trzeba wręcz uczyć się grać od nowa. To źle? Nie. Bo nie ma stagnacji, a rutyna nie zdąży się wkraść.
Moim zdaniem to duża różnica względem Counter Strike. Tam uczysz się raz i grasz latami. Fortnite burzy schematy i zmusza do adaptacji. Dlatego nie powinno się go określać mianem klasycznej gry e-sportowej, choć swoją scenę turniejową ma. Ale na niej liczy się świeżość, a nie perfekcja jednego stylu. Gra nagradza elastyczność i ciekawość.
Współprace i marka większa niż gra
Fortnite od dawna nie jest tylko grą. To marka popkulturowa. Epic bardzo szybko zrozumiał, że skórki to nie wszystko. Liczy się kontekst i emocje. Dlatego powiązane z marką współprace to nie byle dodatki - to wydarzenia. Marvel był tego najlepszym przykładem. Fortnite wszedł do jego uniwersum, a bohaterowie weszli do gry. Były sezony, fabuła i wydarzenia na mapie. Gracze nie tylko strzelali, ale też uczestniczyli w historii. To był moment, w którym Fortnite przestał udawać zwykłe Battle Royale.
Później pojawiło się Stranger Things w trybie Blitz. Klimat serialu dało się poczuć od pierwszej minuty. Był też Kill Bill i kultowa The Bride, jako skórka. To nie były losowe wybory. To były ikony popkultury. Do tego cały sezon poświęcony Simpsonom. Teraz do gry wchodzi South Park, co pokazuje skalę zaufania do Fortnite. Takie współprace przyciągają nowych graczy, ale też utrzymują starych. Nawet - jeśli ktoś zrobił przerwę - jest szansa, że wróci z ciekawości. Będzie chciał zobaczyć jak dana marka wygląda w świecie gry. Fortnite stał się miejscem spotkań różnych uniwersów. Tryb LEGO jeszcze mocniej to podkreśla. To zupełnie inne tempo i inny odbiorca. Gra nagle staje się spokojna, kreatywna i bardziej przygodowa. Fortnite pokazuje, że może być jednocześnie chaosem i relaksem. Niewiele marek potrafi to pogodzić.
Do tego FOMO, które działa bezbłędnie. Limitowane skórki znikają szybko, a eventy są jednorazowe. Jeśli odpuścisz - po sprawie. Nie było Cię, zapomnij o korzyściach z tej współpracy. To napędza powroty i utrzymuje tempo. To nie są zwykłe wydarzenia w grze - festiwale czy premiery filmowe, gdzie np. w ostatniej współpracy poznaliśmy losy jednej z postaci z filmu Kill Bill. Mogliśmy też brać udział w koncertach znanych gwiazd.
Kreatywność i gra bez końca
Jednym z najważniejszych elementów Fortnite jest kreatywność społeczności. Gracze mogą tworzyć własne mapy i tryby. To wiele zmienia. Zawartość przestaje być ograniczona planami studia, a gra rozwija się oddolnie. Powstają mapy fabularne, wyścigi i horrory. Są też tryby logiczne i imprezowe. Czasami nie przypominają strzelanki. Fortnite daje narzędzia, a gracze robią resztę. To buduje silną więź z grą. Najciekawszym przykładem jest tryb "Steal the Brainrot", w którym godzinami można kolekcjonować tytułowe brainroty, ale oprócz tego inwestować, czy okradać innych graczy.
Dzięki temu wielu graczy spędza więcej czasu poza Battle Royale. Wchodzą, żeby sprawdzić nowe pomysły innych osób. Każdego dnia można trafić na coś nowego. To sprawia, że Fortnite nie nudzi się nawet po latach, a system sezonów wzmacnia. Zmiany są częste, a nagrody jasno określone. Gracz wie po co gra i co może zyskać. Do tego dochodzą codzienne wyzwania i limitowane eventy. Mechanizmy są proste, ale skuteczne. Ciekawostką jest to, że Fortnite często testuje nowe pomysły na żywym organizmie. Jeśli coś działa, zostaje na dłużej. Jeśli nie, znika bez żalu. Dzięki temu gra żyje i reaguje. Specyfika Fortnite czy grę nie skończonym produktem, lecz procesem. Takim, który trwa nieprzerwanie od dziewięciu lat.
Baw się, ale ostrożnie
Sam wpadłem w tę spiralę. Po zakupie Season Passa odpalałem grę w każdej wolnej chwili. Nie dlatego, że miałem ochotę. Chciałem wbić kolejny poziom. Bałem się, że nie zdobędę nagród. Season Pass działa sprytnie. Nie płacisz za produkt, lecz za możliwość jego zdobycia. To różnica. Kupujesz wejściówkę, a nie nagrodę. Jak na imprezę. Masz bilet, ale jeśli nie wejdziesz, nic z tego nie będzie, a to sprawia dodatkową presję. Skoro już zapłaciłeś, to sam siebie przekonujesz, że grać po prostu musisz. Każdy dzień bez logowania boli. Każdy niewbity poziom wygląda jak strata. Gra nie mówi wprost, ale subtelnie pogania.
W pewnym momencie zauważyłem, że gram nie dla frajdy. Grałem z obowiązku. Chciałem zamknąć pasek postępu. To był sygnał ostrzegawczy. Fortnite daje ogromną satysfakcję, ale łatwo przekroczyć granicę. Dlatego warto mieć świadomość wcześniej, a nie wtedy, gdy gra zaczyna sterować czasem. Dobrze ułożone systemy to nie tylko zabawa ale potencjalnie zagrożenie. Dlatego warto obserwować schematy produkcji by nie wpaść w pułapkę regularnej rozgrywki kosztem kolejnych abonamentów, czy wręcz w charakterystyczną dla mediów społecznościowych pętlę dopaminową.
Baw się dobrze. Ale uważaj.
Beata Giska 
