Odpowiedzialny biznes

Koniec i początek złudzeń (0)

Jarosław Konczak

14 października 2013

Koniec i początek złudzeń
0

Ostatni raz z sukcesów polskiej reprezentacji cieszyliśmy się za Leo Beenhakkera i to tylko do ME 2008. Później było coraz gorzej. Przegrane eliminacje do MŚ 2010. Dwa lata złudzeń pod wodzą Franciszka Smudy i kompletna porażka na ME 2012. Waldemar Fornalik okazał się godnym następcą Franciszka. Mieliśmy tylko dlatego tak długo matematyczne szanse bo najtrudniejsze mecze zostawiliśmy na koniec.

W piątek poszło wszystko zgodnie z logiką. Mimo, że to najlepszy od wielu miesięcy mecz w wykonaniu biało-czerwonych to jednak w Kijowie przegraliśmy. W jutrzejszym meczu „towarzyskim” znów gramy o honor i pewnie honorowo przegramy.

W meczach o punkty ostatnio wygraliśmy w 2008 roku z Czechami. Mija więc pięć lat od wygranej z jakimkolwiek europejskim średniakiem (meczów towarzyskich nie liczę bo po prostu się w dzisiejszym futbolu nie liczą). Przy takiej dyspozycji nie mamy szans znaleźć się nawet w ME 2016 we Francji, mimo, że tam zagrają 24 drużyny.

Z drugiej strony mamy teraz spokojne 11 miesięcy do rozpoczęcia kolejnych eliminacji i czas by poszukać trenera i zbudować zawodników. Skoro słyszę, że Zbigniew Boniek ma odwołać  Fornalika w środę i zaraz przedstawić następcę  – to albo się ktoś spieszy, albo już szukał od dawna i ma to już przemyślane, albo to kaczka dziennikarska. Wierzę, że to trzecie rozwiązanie. Czesław Michniewicz, Adam Nawałka, Maciej Skorża, Michał Probierz, Dariusz Wdowczyk,  – to z jednej strony nasi i to tacy, którzy na reprezentacji raczej będą się uczyć i doświadczeń międzynarodowych specjalnie nie mają, podobnie jak Fornalik i Smuda. Z drugiej Paolo Di Canio, Bert van Marvijk, Huub Stevens, Marcelo Bielsa, Dick Advocaat, Raymond Domenech, Marco Tardelli, Lars Lagerbaeck, Avram Grant, Giovanni Trapattoni – to ci co mają nas uczyć za duże lub bardzo duże pieniądze. 

Ja rzuciłem trochę nazwisk z medialnej giełdy trenerskiej, a Marcin wrzucił parę cech przyszłego trenera http://blog.orange.pl/sportowy/entry/selekcjoner-a-nie-dyktator/. Ja dorzucę tylko, że przyszły trener to osoba z doświadczeniem międzynarodowym, nowoczesny taktyk, potrafiący dotrzeć zarówno do Koseckiego z Legii, jak i Lewandowskiego z Borussii, potrafiącego porwać zawodników, przekonać ich i być dla nich prawdziwym autorytetem. Nie wiem kto mógłby być, ale mam przeczucie, że taka osoba nie zostanie nowym selekcjonerem.

Udostępnij: Koniec i początek złudzeń
podaj nick
komentarz jest wymagany
Zweryfikuj czy jesteś człowiekiem wybierając Klucz. wybierz ikonę
proszę zaznaczyć zgodę

Odpowiedzialny biznes

Doładowanie z autobusowego biletomatu (0)

Wojtek Jabczyński

14 października 2013

Doładowanie z autobusowego biletomatu
0

Jeśli macie Orange na kartę i korzystacie z komunikacji miejskiej w Warszawie, możecie w autobusowych biletomatach doładować sobie konto. Jak to działa? W 740 autobusach, czyli więcej, niż połowie, znajdziecie przy drzwiach wejściowych naklejkę „płatność kartą”. Podchodzicie do biletomatu i po wybraniu w lewym dolnym rogu ekranu opcji „Moje doładowanie” wybieracie z menu operatora Orange i kwotę doładowania. Następnie płacicie klasyczną kartą z użyciem kodu PIN, PayPass`em lub payWave. Biletomat wydrukuje Wam kwit z kodem do zasilenia telefonu. Cała operacja nie potrwa więcej niż minutę. Bezpieczeństwo transakcji jest takie samo, jak przy płatności za zakupy w sklepie.

b79f4a45a7118be2617abdbe6e39cdbd381

Udostępnij: Doładowanie z autobusowego biletomatu
podaj nick
komentarz jest wymagany
Zweryfikuj czy jesteś człowiekiem wybierając Serce. wybierz ikonę
proszę zaznaczyć zgodę

Odpowiedzialny biznes

Selekcjoner, a nie dyktator (0)

Marcin Dąbrowski

14 października 2013

Selekcjoner, a nie dyktator
0

W czwartek zastanawiałem się, co będzie po porażce, i wszystko już się sprawdza – w ciągu 48 h zobaczyłem co najmniej 20 kandydatur na nowego trenera reprezentacji.

Gdybym znał osobiście rzesze trenerów, pewnie wskazywałbym palcem konkretną kandydaturę. Nie znam. Nie zna ich również 40 mln kibiców tej kadry. Sugerujemy się głownie doświadczeniem i sukcesami. Nie znamy warsztatu trenerów, ich osobowość oceniamy po wywiadach.

Nie podam zatem żadnego nazwiska. Zastanówmy się tylko, jak powinien postępować człowiek, który miałby z polską drużyną osiągnąć sukces.

Otwarty na współpracę
Trener to nie dyktator! Gdy słyszę, że powinien mieć jaja i rządzić twardą ręką – ręce opadają. Selekcjoner może prowadzić zajęcia z reprezentantami jedynie przez kilkanaście dni w roku, dlatego przede wszystkim powinien bez przerwy współpracować ze wszystkimi trenerami ligowymi. Nie mam na myśli krótkich telefonów i wymiany kilku zdań, lecz regularne spotkania, może w formie telekonferencji raz w tygodniu albo przy okrągłym stole raz w miesiącu.

Nie jest sztuką uznać siebie za guru i narzucać swoją wizję innym. Sztuką jest słuchanie, wspólne zastanawianie się, jaką pójść drogą, co należy poprawić, na czym się skoncentrować. Sztuką jest wychwycenie cennych spostrzeżeń, połączenie ich w całość i dopiero wtedy – podjęcie decyzji. Regularna wymiana myśli ze wszystkimi trenerami ekstraklasy, a może i klubów pierwszoligowych, byłaby bezcenna – nie tylko dla selekcjonera zagranicznego. Nikt nie jest wszechwiedzący, ani trener mistrza Polski, ani zwycięzcy Ligi Mistrzów.

Wymiana myśli dotyczy też rozmów z piłkarzami. Trener bezwzględnie powinien cieszyć się autorytetem, do niego powinna należeć ostateczna decyzja i w żadnym wypadku żaden z piłkarzy nie powinien szkoleniowcowi niczego narzucać. To oczywiste. Tyle tylko, że rolą trenera jest również słuchanie swoich graczy, branie pod uwagę ich sugestii. Piłkarze nie mogą być pokornymi marionetkami, muszą ze szkoleniowcem rozmawiać, dzielić się przemyśleniami. Wszyscy trenerzy, wszyscy piłkarze, rozwijają się z każdym kolejnym treningiem, z każdym kolejnym meczem. Uczą się. Piłkarze uczą się od trenerów, ale i trenerzy uczą się od zawodników. Nie wystarczy, że trener wejdzie do szatni, poda skład i każe wszystkim „zapier…”.

Utarło się w naszej świadomości, że selekcjoner jedynie obserwuje, powołuje, kilka dni trenuje, puści motywacyjny film, skasuje wielką pensję – i tyle. Bzdura! Selekcjoner kadry powinien stać na czele całej polskiej piłki. Powinien szeroko współpracować z trenerami drużyn młodzieżowych. Ostatnio trener kadry juniorskiej nie powołał pewnego piłkarza, bo był pewny, że na zgrupowanie zaprosi go trener jednej ze starszych kadr. Nowy selekcjoner powinien zacieśnić współpracę trenerów kadr Polski wszystkich kategorii wiekowych, by najlepszych graczy powoływać do kadry A, ale również – by do opisanego nieporozumienia z powołaniem już nigdy nie doszło.

Otwarty na trening mentalny
Czas najwyższy, aby selekcjoner otworzył się na współpracę ze specjalistami od treningu mentalnego. Smuda mówił, że sam jest dla kadry psychologiem, a Fornalik – że wszyscy wiedzą, o co grają, więc po co ma ich motywować. Obaj nie mają pojęcia, na czym trening mentalny polega – uczy piłkarzy, jak utrzymać koncentrację podczas gry, jak radzić sobie z trudnymi emocjami, na które są nieustannie narażeni. Jak wzbudzać w sobie stan optymalnej gotowości, czyli w dużym uproszczeniu – jak za każdym razem wznosić się na wyżyny swoich umiejętności. Specjaliści w tej dziedzinie pracują w klubach, pracują w kadrach innych krajów, ale wciąż nie ma ich w polskim zespole. Był krótki epizod, tuż przed Euro, ale trenerzy mentalni to nie cudotwórcy – potrzebują ciągłości w kontaktach z drużyną, z poszczególnymi piłkarzami. Nowy selekcjoner powinien wykorzystać tę najbardziej zaniedbywaną dotąd sferę w naszym zespole. Zwłaszcza, że on sam również może się podczas treningu mentalnego rozwijać.

Otwarty na nowinki taktyczne
Mimo problemów ze szkoleniem piłkarzy w Polsce, dorobiliśmy się wielu graczy w drużynach zagranicznych. Mamy zatem zawodników, którzy trenują w ten sam sposób, w takich samych klubach, jak reprezentanci innych krajów. Jeżeli piłkarze przeciwnych drużyn są tak samo szybcy, zwrotni, silni fizycznie, co zdecyduje o zwycięstwie? Oprócz psychiki, również taktyka. Nowy trener kadry powinien być otwarty na nowe rozwiązania, a nie wałkować nieprzerwanie defensywne ustawienie – nawet w meczach, w których remis nic nam nie daje. Selekcjoner powinien reagować podczas meczu, słuchać swoich doradców na ławce. To niby takie oczywiste, ale mieliśmy już trenerów, którzy byli kompletnie zamknięci na jakiekolwiek podpowiedzi swoich asystentów. Trener musi przygotować kilka rozwiązań, które zespół będzie mógł natychmiast wprowadzić w życie, w zależności od przebiegu meczu. Szukamy trenera, który doda naszemu zespołowi nieco uniwersalności.

Wizjoner
Nie zasugeruję, czy trener powinien być z Polski, czy z zagranicy. Nasi piłkarze na co dzień są porozrzucani po świecie, komunikacja z obcojęzycznym szkoleniowcem nie będzie problemem. Nowy selekcjoner musi być otwarty, musi być „ponad” – by wyciągnąć nas z zaściankowego myślenia, by nadać nową jakość współpracy w – wypełnionym niezdrową rywalizacją i dbaniem o własny interes – świecie polskiej piłki. Tacy trenerzy naprawdę istnieją. Pytanie tylko, czy jesteśmy w stanie ich wyłapać.

Udostępnij: Selekcjoner, a nie dyktator
podaj nick
komentarz jest wymagany
Zweryfikuj czy jesteś człowiekiem wybierając Flaga. wybierz ikonę
proszę zaznaczyć zgodę

Dodano do koszyka.

zamknij
informacje o cookies - Na naszej stronie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z orange.pl bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza,
że pliki cookies będą zamieszczane w Twoim urządzeniu. dowiedz się więcej